Rozum populistyczny

Ernesto Laclau,  Rozum populistyczny,  2009 r. : W pogardliwym odrzucaniu populizmu zawiera się, jak sądzę, negacja polityki tout court i założenie, że zarządzanie społeczeństwem to domena władzy administracyjnej, której legitymizacja opiera się na odpowiedniej wiedzy o tym, czym jest ?dobre? społeczeństwo. Jest to odwieczny dyskurs ?filozofii polityki? zainicjowany przez Platona. ?Populizm? zawsze kojarzony był z niebezpiecznym ekscesem kwestionującym jasno określone formy racjonalnego społeczeństwa. Moje zadanie, jakie sobie określiłem (?) polega więc na uwidocznieniu specyficznej logiki zawartej w owym ekscesie oraz na wskazaniu, że miast być właściwą zjawiskom marginalnym, jest ta logika wpisana w realne funkcjonowanie każdej przestrzeni wspólnotowej
( z Przedmowy )