Psychologia humoru

Jolanta Tomczuk-Wasilewska,  Psychologia humoru,  2009 : Wstęp

Rozdział I. Teoretyczne inspiracje badań własnych

1. Poczucie humoru
1.1. Zagadnienia terminologiczne
1.2. Teorie humoru
1.2.1. Teorie psychodynamiczne
1.2.1.1. Teoria wyzwolenia energii
1.2.1.2. Teorie dyspozycji
1.2.1.3. Teoria błędnej atrybucji
1.2.2. Teorie kognitywne
1.2.2.1. Teoria rozwiązania niespójności
1.2.2.2. Teoria mistrzostwa poznawczego
1.2.2.3. Teoria ulgi w napięciu
1.3. Funkcje poczucia humoru w osobowości i życiu społecznym - przegląd badań
1.3.1. Humor w służbie ego
1.3.2. Humor agresywny
1.3.3. Humor afiliacyjny
1.3.4. Humor masochistyczny
1.3.5. Inne funkcje humoru
2. Teoria wielogłosowego JA Hermansa
2.1. Źródła inspiracji Hermansa
2.1.1. Teoria JA Jamesa
2.1.2. Bachtina koncepcja powieści polifonicznej
2.1.3. Łuk intencjonalny Merleau-Ponty'ego
2.2. Teoria wielogłosowego JA
2.2.1. Struktura dialogowego JA
2.2.2. Społeczna natura JA
2.2.3. Przestrzenność i czas
2.2.4. Innowacja w JA
2.2.5. Polifoniczność dialogowego JA
2.2.6. Metapozycja
2.2.7. Strukturalne aspekty zdrowego JA
2.3. Teoria wartościowania Hermansa
2.3.1. JA jako zorganizowany proces wartościowania
2.3.2. Motywy i typy wartościowań
3. Dystans - pomost pomiędzy dialogowym JA a poczuciem humoru
3.1. Humor jako metapoziom poznania
3.2. Śmiech jako "granica" ludzkiego zachowania - koncepcja Plessnera
3.3. Komizm w Bachtinowskiej koncepcji powieści polifonicznej
3.4. Wyniki badań empirycznych dotyczące humorystycznej perspektywy