Profanacje

Giorgio Agamben,  Profanacje,  2006 r. : Giorgio Agamben jest dzisiaj jednym z najszerzej dyskutowanych żyjÄ…cych filozofów, niektórzy nazywajÄ… go nawet "współczesnym myÅ›licielem numer jeden". Skromniejsze pochwaÅ‚y okreÅ›lajÄ… go jako "najprzenikliwszego z piszÄ…cych dzisiaj we WÅ‚oszech filozofów politycznych" (Zygmunt Bauman). FilozofiÄ™ Agambena wyróżnia z jednej strony gÅ‚Ä™boka erudycja, z drugiej zaÅ› wyważone poÅ‚Ä…czenie eklektyzmu i nowoczesnoÅ›ci. Potrafi on w najdawniejszych tekstach i dzieÅ‚ach rozpoznać rozmaite oblicza współczesnoÅ›ci, i, bÄ™dÄ…c doskonale obeznanym z najnowszymi prÄ…dami refleksji humanistycznej, posÅ‚ugiwać siÄ™ wypracowanymi przez nie narzÄ™dziami, nie popadajÄ…c zarazem w żadnÄ… ortodoksjÄ™. Jest także mistrzem sÅ‚owa, dziÄ™ki czemu swoista archeologia współczesnoÅ›ci, jakÄ… uprawia, staje siÄ™ sama w sobie prawdziwym dzieÅ‚em sztuki.
Profanacje to ostatnia książka Agambena, a zarazem pierwsza, która ukazuje się w Polsce. Składa się na nią dziewięć krótkich, choć pełnych treści esejów filozoficznych, w których autor prowadzi czytelnika przez meandry współczesnego świata, mając za przewodnika pojęcie profanacji. "Sprofanować znaczy przywrócić powszechnemu użytkowi coś, co zostało umieszczone w sferze świętości". Profanacja, twierdzi Agamben, jest jedynym politycznym obowiązkiem naszych czasów: oznacza akt buntu przeciw wszelkim odmianom fałszywego uświęcenia w ramach instytucji politycznych. W książce znajdziemy także mistrzowsko napisane eseje o geniuszu, pamięci, pożądaniu, parodii, sztuce filmowej i magii.