Maria Valtorta

Maria Valtorta – włoska pisarka i poetka, przez wielu uważna za wizjonerkę i mistyczkę. Urodziła się w roku 1897 w rodzinie oficera kawalerii. Miała trudne życie, naznaczone przez nieustanne konflikty z matką, a potem przez napad, w którym została ciężko ranna. Od lat trzydziestych stan jej zdrowia pogorszył się tak znacznie, że praktycznie była przykuta do łóżka. Wówczas oddała się z zapałem modlitwie i twórczości pisarskiej. Wtedy też zaczęła twierdzić, że w jej pokoju, kiedy nikt nie widzi, pojawiają się Jezus oraz Jego Matka i dyktują jej szczegóły ze swego życia. Opisała to w autobiografii, dodając, że czasem pisała coś, czego nawet nie rozumiała.

Jej największe dzieło: "Poemat Boga-Człowieka" powstało w latach 1943-1947. Jest to rodzaj nadzwyczajnego reportażu, w którym Maria Valtorta wydaje się być niewidzialnym świadkiem wydarzeń. Jednym z licznych aspektów, które przekonują o autentyczności jej objawień są opisy miejsc, zwyczajów i obyczajów, ubiorów, narzędzi pracy itp. z epoki, w której żył Jezus Chrystus w Palestynie. O ile fundamenty licznych miejscowości zostały odkryte po śmierci Marii Valtorty i doskonale zgadzają się z opisami, jakie poczyniła, o tyle inne pozostają jeszcze nieznane.

«Opublikujcie to dzieło takie jakie jest. Nie ma potrzeby wydawać opinii o jego pochodzeniu. Kto przeczyta, ten zrozumie...» - słowa Ojca Świętego Piusa XII chyba najlepiej wyrażają istotę tego tajemniczego dzieła, kładąc tym samym wielobarwne przypuszczenia, co do samej osoby autorki.