Kryminologia

Brunon Hołyst,  Kryminologia,  2009 r. : Do rąk Czytelnika trafia już dziesiąte ? jubileuszowe ? wydanie znanego podręcznika akade-mickiego, który służy studentom i praktykom od ponad 30 lat. Jego Autorem jest profesor Brunon Hołyst, rektor Wyższej Szkoły Menedżerskiej w Warszawie, kierownik podyplomo-wego Europejskiego Studium Problematyki Przestępczości Uniwersytetu Łódzkiego, członek Komitetu Prognoz ?Polska 2000 Plus? przy Prezydium Polskiej Akademii Nauk, członek Pol-skiego Towarzystwa Higieny Psychicznej, prezes Polskiego Towarzystwa Suicydologicznego (2006).

Profesor Brunon Hołyst opublikował około 900 prac, w tym 65 książek.

Kryminologia jako nauka multidyscyplinarna koncentruje swoją uwagę na człowieku i jego środowisku. Jej przedmiotem są problemy w wymiarze jednostkowym i społecznym ? w mikroskali rozpatruje ona indywidualne zachowania przestępne, w makroskali zaś przestęp-czość jako zjawisko społeczne.

Holistyczne podejście do skomplikowanej problematyki patologii społecznej (w tym zwłaszcza przestępczości) wyznacza kryminologii rangę nauki dominującej w rozpoznawaniu obszarów zagrożeń. Światowe powiązania przestępcze istnieją w każdej dziedzinie aktywno-ści kryminalnej ? od przestępczości zorganizowanej, terroryzmu, prania brudnych pieniędzy i fałszerstw środków płatniczych po przestępstwa internetowe, nielegalny handel narkotykami i materiałami nuklearnymi. W tym kontekście niezmiernie ważne jest prowadzenie interdy-scyplinarnych badań w celu ustalenia stanu faktycznego i zakresu wpływów politycz-nych, ekonomicznych i społecznych na kształtowanie się nowej przestępczości. Nie można już ograniczać się tylko do rejestrowania zagadnień z dziedziny symptomatologii kryminalnej. Najwyższy czas po temu, aby zająć się etiologią przestępczości.

Niniejsze wydanie podręcznika ? poza aktualizacją danych statystycznych ? zawiera nowe treści dotyczące doktryn kryminologicznych, problemów współczesnej kryminologii, ba-dań ?ciemnej liczby? kryminologii porównawczej, traktowania przestępców seksualnych oraz profilaktyki. Zachowano układ książki i jej konwencję. Rozszerzono także liczbę cyto-wanych publikacji. Nowe ?okienka? problemowe uwzględniają aktualne zagadnienia kryminologii i nauk pokrewnych. Z uwagi na zaplanowaną i technicznie dopuszczalną objętość zrezygnowano zaś z metodologii badań kryminologicznych.