Jadwiga Staniszkis

Jest warszawianką, urodziła się w 1942 roku. Studiowała socjologię na Uniwersytecie Warszawskim, tam też zaczęła pracować, jednak w 1968 roku aresztowano ją i uwięziono za udział w protestach marcowych, a także usunięto z uczelni. Wróciła tam po 13 latach. Obecnie Jadwiga Staniszkis jest pracownikiem Polskiej Akademii Nauk i profesorem na Wydziale Filozofii i Socjologii Uniwersytetu Warszawskiego, jej specjalnością jest socjologia teoretyczna. Jest osobą publiczną i jednym z największych polskich autorytetów, w roku 1980 uczestniczyła w negocjacjach w Stoczni Gdańskiej, wykładała na wielu uniwersytetach - w USA, Chinach, Japonii, Francji, na Tajwanie… Tłumaczona i czytana jest w Europie i za oceanem. Jest laureatką „polskiego Nobla” za rok 2004 - nagrody przyznawanej przez Fundację na Rzecz Nauki Polskiej.

Książki profesor Jadwigi Staniszkis to głębokie i niebanalne, ale też przystępne dla przeciętnego czytelnika, analizy rzeczywistości współczesnej. Autorka zajmuje się tematem socjalizmu i komunizmu w Europie Środkowej i Azji, jest bystrym obserwatorem transformacji, do jakich doszło w naszym regionie w ciągu ostatnich dziesięcioleci. Drugą jej „specjalnością” jest postkomunizm, ostatnie dzieła Staniszkis są próbą zdefiniowania miejsca Polski w rzeczywistości epoki globalizacji. Zapraszana przez media występuje w roli eksperta nie tylko w sprawach socjologii czy politologii, często zdarza jej się wygłaszać myśli na tematy ogólne - myśli mądre, choć najprostsze - w jednym z wywiadów powiedziała: „Rozumiem procesy i instytucje, bo instytucje są ograniczonym światem, który ma swoją logikę. Rozumiem świat polityki, ale nie rozumiem wielu ludzkich zachowań, agresywnych, często usłużnych. Nie lubię w ludziach strachu, bo z jednej strony mnie prowokuje, a z drugiej męczy.”