Henryk Sienkiewicz

Prozaik polski, tworzący także pod pseudonimem „Litwos”. Urodził się w 1846 roku w Woli Okrzejskiej na Podlasiu, zmarł w 1916 w Vevey w Szwajcarii. Studiował prawo i nauki filologiczno-historyczne w Warszawie, współpracował jako reportażysta i felietonista ze stołecznymi gazetami – m.in. „Niwą”, „Słowem” i „Gazetą Polską”. Dwa lata spędził w Ameryce Północnej, gdzie ze znajomymi – m.in. Heleną Modrzejewską – chciał założyć komunę rolną. Nie udało się, ale „Listy z podróży do Ameryki” pozostały… Sienkiewicz dużo podróżował – głównie po Europie Zachodniej, był jednak także na wyprawie myśliwskiej w Zanzibarze. W roku 1905 przyznano mu literacką Nagrodę Nobla, uwielbiany był także w kraju, czego wyrazem przyznany pisarzowi majątek – Oblęgorek.

Prozę Sienkiewicza podzielić można na współczesną i historyczną, ten zaś podział scharakteryzować można najkrócej: pierwsza – porusza, druga – wciąga. W nowelistyce i powieściach współczesnych podejmował pisarz problematykę społeczną – terenem jego zainteresowania była sytuacja wsi – poziomu szkolnictwa, sytuacji dzieci, kobiet, najbiedniejszych. Sienkiewicz opisywał również środowiska emigracji zarobkowej, często sytuował akcję swej prozy za oceanem. Zupełnie inny charakter – a przede wszystkim cel – miały powieści historyczne. „Trylogia” i „Krzyżacy” – czytane przez kolejne pokolenia, nawet jeśli nie muszą już krzepić serc, zawsze znajdą grono tych, którzy dadzą się porwać historii i zapartym tchem śledzić będą koleje losów bohaterów.