Michał Heller

Michał Heller (ur. 1936 r.) – ksiądz, profesor, kosmolog, rektor Instytutu Teologicznego w Tarnowie, członek Papieskiej PAN, kierownik Katedry filozofii przyrody nieożywionej na Wydziale Filozoficznym PAT. O swoim powołaniu zaczął myśleć już bardzo wcześnie – w wieku kilku lat. Rozmyślania na ten temat pojawiły się w jego głowie po spotkaniu wędrownego żebraka, któremu pomogła rodzina Hellerów. Było to na Syberii, gdzie znaleźli się podczas drugiej wojny światowej. Po 1945r. autor wrócił do rodzinnego Tarnowa. Tam ukończył seminaryjne studia w Instytucie Teologicznym. W trakcie swojej działalności akademickiej był recenzentem pracy licencjackiej Józefa Życińskiego, który wiele lat później napisał wstęp do książki „Przestrzenie księdza Cogito” wydanej z okazji 60. jubileuszu urodzin profesora. Heller ma na swoim koncie ponad 40 wydanych książek. Wiele innych powstawało pod jego redakcją. Do tego dochodzą jeszcze liczne artykuły w prestiżowych periodykach. Taki dorobek wymaga dużego nakładu sił i czasu, dlatego ksiądz Heller jest raczej samotnikiem. Z wyboru.

Teksty ks. prof. M. Hellera są wysoce profesjonalne i cenione przez środowisko naukowe. Jednak ma on również nadzwyczajny talent popularyzatorski, co widać np. w książkach „Wszechświat i Słowo” czy „Szczęście w przestrzeniach Banacha”. W swoich pracach łączy nowe teorie fizyki z refleksją filozoficzną i teologiczną. Próbuje szukać pomostów umożliwiających zespolenie w spójną wizję świata osiągnięć nauk przyrodniczych z dorobkiem teologii i filozofii. Dąży do poszukiwania humanistycznego kontekstu nauk przyrodniczych, chociaż jest też otwarty na ich nowe odkrycia. W takiej wizji nawiązuje się do poglądów, które były bliskie Janowi Pawłowi II.

Ks. prof. Michał Heller otrzymał w 2008 r. jako pierwszy Polak Nagrodę Templetona za osiągnięcia w zakresie pokonywania barier pomiędzy nauką a religią.