Eustachy Rylski

Eustachego Rylskiego (ur. 1944r.) uważa się za jednego z najlepszych polskich pisarzy współczesnych. Jest pogrobowcem – ojca rozstrzelali Niemcy dwa miesiące przed narodzinami prozaika. Wychowywał się w otoczeniu kobiet. W życiu chwytał się różnych zajęć: był urzędnikiem, robotnikiem, instruktorem w domu kultury, wychowawcą w szkole budowlanej. Jako pisarz zadebiutował tuż przed 40-stką. Kiedy ówczesny redaktor PIW-u otrzymał utwór „Stankiewicz”, poprosił Rylskiego o napisanie jeszcze jednej powieści, ponieważ nie mógł uwierzyć, że coś tak dobrego mógł stworzyć debiutant. Dyptyk powieściowy „Stankiewicz. Powrót” wydano w 1984r. Obie powieści krytyka przyjęła wyjątkowo entuzjastycznie. Nieoczekiwanie Rylski zamilkł na 20 lat. W tym okresie pisał m. in. scenariusze do Teatru Telewizji, który niezwykle sobie ceni. Pamięta czasy, kiedy szedł z babcią kilka kilometrów do świetlicy, aby obejrzeć kolejny spektakl. Po długiej przerwie na nowo zaistniał w polskiej literaturze. Powrót ten nie mógł zostać niezauważony i niedoceniony. Za „Człowieka w cieniu” i „Warunek” Rylski otrzymał wiele prestiżowych nagród, m. in. Nagrodę Literacką im. J. Mackiewicza. Przyznaje się ją nie tylko za walory literackie, lecz także za tematykę – ważną kulturowo, społecznie lub politycznie. Za powieść „Warunek” nominowany był do Nagrody Nike.

Krytycy cenią go za absolutne mistrzostwo w przedstawianiu ciekawych fabuł. W jednym z wywiadów sam autor powiedział: „Interesuje mnie opowiadanie historii. Takich, jakie chciałbym sam przeczytać.” Jego zdaniem, aby pisać dobre książki, sam talent nie wystarczy. Potrzeba jeszcze mądrości. W powieściach Rylskiego wyczuwa się fascynację Rosją i dobrą znajomość tego kraju. Jest on tam bardzo popularnym pisarzem. Jego twórczość przetłumaczono na wiele języków (m. in. ceniony we Włoszech).

Eustachy Rylski nie lubi bibliotek. Książki w dużych ilościach go onieśmielają, bo zdaje sobie sprawę, że nie jest w stanie przeczytać wszystkiego. Ma słuszność. Z wielu lektur musimy rezygnować z powodu czasu, który nas ogranicza. Jego powieści z pewnością do tej grupy nie należą. Z tą literaturą niewątpliwie warto się zapoznać.